Η Χρήση Εκθεμάτων Μικροτραχείας Επιφάνειας Μειώνει Σημαντικά τον Κίνδυνο Εμφάνισης “Κάψας” στα Ενθέματα Μαστού

Η εμφάνιση της “κάψας” στα ενθέματα είτε σιλικόνης είτε φυσιολογικού ορού, αποτελεί ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πλαστικός χειρουργός και η ασθενής στις επεμβάσεις αυξητικής στήθους αλλά και αποκατάστασης μετά από μαστεκτομή.

Οι ενοχοποιητικοί παράγοντες πιθανολογείται μεταξύ άλλων να είναι και το μικροβιακό φίλμ που σχηματίζεται στην περιφέρεια των ενθεμάτων και παρά τα μέτρα που λαμβάνονται στο χειρουργείο συμβαίνει σε βάθος χρόνου αφού τα ενθέματα δεν παύουν να αποτελούν “ξένο” σώμα στον οργανισμό.

Οι μελέτες που γίνονται κλινικές και εργαστηριακές είναι πάρα πολλές και αποσκοπούν στη λύση αυτού του ενοχλητικού φαινομένου, που στη περίπτωση σχηματισμού κάψας βαθμού 3-4 απαιτεί επανεπέμβαση, αλλαγή ενθεμάτων, αλλαγή θήκης και πάλι χωρίς εγγύηση μη επανεμφάνισης της "κάψας".

Μία δημοσίευση στο περιοδικό PRS Journal, Discussion: Evolving Trends in Textured Implant Use for Cosmetic Augmentation in the United States, σημειώνει μετά από αθροιστικά συμπεράσματα πολλών διαφορετικών μελετών, την υπεροχή των ενθεμάτων μικροτραχείας επιφάνειας σε ότι αφορά το σχηματισμό "κάψας" αλλά και την πιθανότητα εμφάνισης αναπλαστικού μεγαλοκυτταρικού λεμφώματος μία σπάνια αλλά υπαρκτή πιθανότητα.

Ο πλαστικός χειρουργός οφείλει να εξηγήσει τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα κάθε τύπου ενθέματος, με λεπτομέρεια στην ασθενή και να συναποφασίσουν ποιος τύπος είναι ο καταλληλότερος σε κάθε περίπτωση ξεχωριστά.