Νέα Μελέτη για τη Θεραπεία της “Κάψας” μετά από Αυξητική Στήθους

Μία πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη εκδόθηκε πριν ένα χρόνο (Mάρτιος 2020) στο Αμερικανικό περιοδικό πλαστικής Χειρουργικής (PRS Journal Volume 146, Number 3) με τίτλο  Capsular Contracture Treatment Algorithm, από το Weill Cornell University τμήμα της Πλαστικής χειρουργικής.

Οι συγγραφείς εξέτασαν τις περιπτώσεις 187 ασθενών με κάψα στο στήθος Baker 3-4, που θεραπεύτηκαν σε ποσοστό έως 80% μετά από περιτύλιγμα του νέου ενθέματος σιλικόνης με αλλοπλαστικό πλέγμα χορίου. Το διάστημα παρακολούθησης ήταν 2,5 χρόνια κατά μέσο όρο και το αποτέλεσμα κρίνεται πολύ ικανοποιητικό.

Η “κάψα” του στήθους είναι ένα γνωστό πρόβλημα των ενθεμάτων και παρατηρείται  σε ποσοστό έως και 15% μετά από επεμβάσεις αυξητικής του στήθους με ενθέματα σιλικόνης και ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό σε χρήση ενθεμάτων φυσιολογικού ορού. Η εμφάνιση κάψας Baker3-4 έως τώρα, απαιτεί επανεπέμβαση και τοποθέτηση του νέου ενθέματος μετά από αφαίρεση της κάψας με πιθανή αλλαγή θέσης (π.χ. κάτω από τον μυ, ή, πάνω από τον μυ, ανάλογα της αρχικής θέσης).

Παρ' όλα αυτά συνεχίζει να εμφανίζεται σε ποσοστό 50% και στην νέα θέση. Οι συγγραφείς αναφέρουν υψηλό ποσοστό θεραπείας με την συμπληρωματική χρήση πλέγματος χορίου, που τυλίγει το νέο ένθεμα και επανατοποθετείται. Έτσι ένα δύσκολο πρόβλημα βρίσκει μια πολλά υποσχόμενη θεραπεία.

Μειονέκτημα αποτελεί το υψηλό κόστος του πλέγματος χορίου που απαιτείται για τη θεραπεία, που ισοφαρίζεται όμως με το ψυχολογικό και οικονομικό κόστος των επανεπεμβάσεων στην περίπτωση μη χρήσης του.